Koppensnellen is gevaarlijk

In de JAMA (Journal of the American Medical Association) werd gepubliceerd over een onderzoek naar het verband tussen online adviezen van de apotheker en bloeddruk. Conclusie:

Pharmacist care management delivered through secure patient Web communications improved BP control in patients with hypertension.

Oftewel: als de apotheker via veilige Internet communicatie adviezen levert, leidt dat tot een betere bloeddruk controle bij patienten met hoge bloeddruk. Een beetje een open deur. Als de arts of apotheker per mail altijd bereikbaar was voor overleg en advies, lijkt het me logisch dat dat betere resultaten levert dan een sporadisch consult. Maar goed, opvallend vind ik dat de koppen op Internet dan eenvoudigweg de conclusie kapen: Bloeddruk daalt door e-mail met apotheker. Het is wel makkelijk scoren, zo’n kop. Hij klopt niet, hij geldt niet voor Nederland (zeker nu niet, nu het preferentiebeleid per vandaag is afgeschaft en patiënten alleen de door de zorgverzekeraar vergoede geneesmiddelen kunnen krijgen) en bovendien, in Nederland is het meestal de huisarts die hierin de lead heeft. Maar het staat wel leuk als nieuwsbericht. En als je zoals veel mensen alleen koppen snelt (lang leve RSS), dan lees je maar de helft. Wat is werkelijk de uitslag van het onderzoek? Wat was de vraag? Wat heb je aan de resultaten? Net als in de krant moet je op Internet kritisch blijven lezen.

E-mail consult nog geen succes

Het wil nog niet bepaald vlotten met het e-consult, oftewel het e-mail consult. Dit consult kan een huisarts declareren bij de zorgverzekeraar, mits het gaat over een probleem waarvoor een patiënt al bij de arts onder behandeling is. Voor 4,50 EU per consult is de financiële vergoeding er wel. Maar waarom slaat het niet aan? Het onderzoek gaat hier helaas niet op in. De cijfers zijn redelijk dramatisch. Let wel: het gaat over 2006, niet over 2007!

• Er zijn 100 zogenaamde LINH praktijken onderzocht;
• Samen goed voor bijna 2 miljoen consulten, waarvan 1159 e-mail consulten. Dat is niet veel.
• Drie praktijken waren goed voor bijna de helft van de e-mail consulten.
• 777 patiënten maakten er gebruik van, en voor driekwart daarvan bleef het bij één consult.

Mogelijke redenen waarom het niet aanslaat: onbekendheid met de mogelijkheid? Geen vertrouwen? Of kunnen de bestaande systemen er nog niet mee uit de voeten? Je zou toch denken dat dit, mits slim opgezet, een zowel voor artsen als patiënten zinnige aanvulling is op de bestaande communicatie (telefonisch en face-to-face). Wat is daar voor nodig? Overigens is het de vraag hoe precies een e-consult is gedefinieerd in dit NIVEL onderzoek. Dit is niet zo snel na te gaan. Je mag dus niet meteen concluderen dat artsen niet mailen met hun patiënten. Dat zou een interessante (vervolg)vraag zijn: hoe vaak wordt er überhaupt gemaild met een patiënt?